Hitne izmjene Zakona o obaveznom zdravstvenom osiguranju naći će se 19. maja pred poslanicama Narodne skupštine Republike Srpske, a između ostalih, predloženo je brisanje gornje granice participacije, što bi direktno ugrozilo pacijente koji bi, na primjer, za operaciju koja košta 10.000 KM, trebalo da izdvoje i do 5.000 KM participacije.

Liječenje bi moglo biti mnogo skuplje
Trenutno, ovaj zakon podrazumijeva limit za participaciju od 370 KM po jednoj usluzi, no, ukoliko se usvoje predložene izmjene, liječenje bi moglo biti mnogo skuplje.

Advokat Vladimir Dragičević za “Nezavisne novine” pojašnjava da predložena izmjena člana 49. Zakona o obaveznom zdravstvenom osiguranju RS direktno pogađa pacijente koji imaju potrebu za najskupljim vidovima liječenja.

“Dosadašnje zakonsko rješenje predviđalo je ‘zaštitni plafon’ – bez obzira na ukupnu cijenu medicinske usluge, a maksimalni iznos participacije koji je pacijent morao platiti po jednoj usluzi iznosio je 370 KM”, navodi Dragičević.

Nominalno ograničenje, izraženo u fiksnom KM iznosu, nestaje
Kako kaže, brisanjem stavova 2. i 3. ovog člana, to nominalno ograničenje, izraženo u fiksnom KM iznosu, nestaje.

“To znači da bi za operaciju ili dijagnostiku koja košta, na primjer, 10.000 KM, pacijent umjesto dosadašnjih maksimalno 370 KM, mogao biti obavezan da plati procenat (od pet do 50 odsto), koji bi iznosio i do 5.000 KM na tom primjeru, a ima i skupljih zahvata”, ističe Dragičević.

Uvođenje imovinskog cenzusa za pristup zdravstvu
Prema njegovim riječima, ovakvo brisanje gornje granice participacije predstavlja ozbiljan regres u nivou dostignutih socijalnih prava i može se posmatrati kao uvođenje imovinskog cenzusa za pristup zdravstvu.

On napominje da Ustav Republike Srpske, u članu 37. garantuje pravo na zdravstvenu zaštitu svakome, a država je dužna da obezbijedi dostupnost te zaštite pod jednakim uslovima.

“Ukoliko iznos participacije za teške operacije postane toliki da ga prosječan građanin ne može platiti, zdravstvena zaštita prestaje biti opšte dostupna i postaje privilegija najbogatijih. Smatram da je ovakva odredba u potencijalnom sukobu sa principom socijalne pravde i ustavnom obavezom države da štiti najranjivije kategorije, jer pretvara pravo na liječenje u ekonomski teret koji obesmišljava samu suštinu obaveznog zdravstvenog osiguranja”, navodi Dragičević.

Naglašava da nije prihvatljivo obrazloženje predlagača da se zaštitni limit od 370 KM briše zbog “operativnosti” i čestih izmjena cjenovnika.

“Naprotiv, upravo je taj fiksni zakonski ‘plafon’ ustanovljen kao brana daljem poskupljenju medicinskih usluga i kao mehanizam zaštite pacijenata, nezavisno od promjena predviđenih cjenovnikom”, dodaje.

Ističe da se dodatni problem ovih izmjena ogleda u svojevrsnom izmještanju predmetne regulacije iz zakonskog okvira u domen podzakonskih akata, čime se nedopustivo sužava uloga Narodne skupštine.

“Umjesto dosadašnjeg zakonski utvrđenog ‘plafona’ iznosa participacije, prepuštanje takve odluke izvršnoj vlasti potpuno je neprimjereno i krajnje upitno sa ustavnopravnog stanovišta”, zaključuje Dragičević.

Manastir Ostrog, posvećen Svetom Vasiliju Ostroškom, jedan je od najpoznatijih i najposećenijih u Srpskoj pravoslavnoj Crkvi. Sam manastir je u steni, a put do njega predstavlja malo hodočašće. Do manastira Ostrog mnogi vernici se penju bosi kamenim stepenicama kroz šumu u znak poštovanja svetitelju, a kada stignu, iz manastira se vidi predivno prostronstvo spajanja brda i neba, a sam pogled daje nevjerovatan osjećaj.

Jedno od glavnih pravila kada se posjećuje svetinja jeste da svaki vernik treba da pristupa čistog srca u molitvi, u nadi i vjeri u moć Svetog Vasilija Ostroškog. U manastiru se ljudi mole za zdravlje, svoje bližnje, porodicu, a posjećuju ga i pripadnici drugih vjera. Na ulasku u manastir postoji istaknuto i pravilo oblačenja – žene treba da nose suknje i marame, a muškarci pantalone i majice dugih rukava. Poklonici dobre volje, nose i darove monasima, to može biti, kafa, šećer, ulje i drugi darovi, takođe ostavljaju se dobrovoljni prilozi. Vjernici nakon poklanjanja moštima Svetog Vasilija Ostriškog, mogu da zapišu na papirićima imena za zdravlje i za upokojene koje monasi čitaju u molitvama. Postoji staro pravilo koje se poštuje u narodu i koje glasi da sa Ostroga ne smete ništa da uzmete iz manastira, čak ni kamen i cvijet. Vjernici mogu u manastirskoj prodavnici da uzmu osvještanu vodu i ulje iz kandila.

Po legendi, Sveti Vasilije svake noći obilazi manastir, pa monasi ujutro zatiču crne tragove na čarapama svetitelja. Zato vjerujući narod koji kreće put Ostroga često, pored ulja i vina, na dar svecu nosi i štrikane vunene čarape. Vjernici takođe donose stvari bliskih ljudi koji ne mogu da posjete svetinju, ostavljaju ih da prenoće pored kivota, a onda ih nose dragim ljudima. U manastiru postoji konak kako u donjem tako i gornjem manastiru, ali su u njima često sva mjesta zauzeta. Baš zbog toga veliki broj vernika spava napolju ispred manastira i za sve njih su obezbijeđena ćebad. Iskustvo mnogih vjernika pokazuje da spavanje pod otvorenim nebom na Ostrogu je zaista posebno.

Takođe, postoji vjerovanje da ne treba pričati da ćete posjetiti manastir, a onda da ne odete, već da se u svetinju ide iznenada i bez velikog plana, odnosno kako se vjeruje – “kada vas Sveti Vasilije pozove”. Ljudi se često pitaju “ko ne sme da uđe u manastir Ostrog”, ali ukoliko poštujete pravila ponašanja manastira i pristupate čistog srca, svako je dobrodošao. Ukoliko imate dodatne dileme i duhovna pitanja za putovanje na manastir, razgovarajte sa svojim sveštenikom koji će vam dati potrebne odgovore.

Poznato je da se prema svjedočenju vernika u manastiru Ostrog dešavaju čuda i isceljenja, a monasi ta iskustva zapisuju i čuvaju, piše Sensa.

Čak 48,5 odsto supružnika koji su se razveli tokom protekle godine u Republici Srpskoj nisu uspjeli dočekati ni deceniju zajedničkog života.

Prema podacima Republičkog zavoda za statistiku, lani je puklo 856 brakova.

“Prema posljednjem zajedničkom prebivalištu, najveći broj razvedenih brakova zabilježen je u Banjaluci 213, Bijeljini 96, Prijedoru 78, Zvorniku 37 i Tesliću 34”, navode oni, dodajući da je po tom pitanju Srpska ispod evropskog prosjeka. Gotovo polovina brakova završava prije 10 godina

Manje od godinu dana u braku bilo je 3,3 odsto onih koji su se lani razveli, između jedne i četiri godine u braku je provelo 24,4 odsto razvedenih supružnika, a njih 20,8 odsto se razvelo nakon pet do devet godina braka.

Zašto brakovi pucaju i šta to znači za društvo Objašnjenje za ovakvo stanje sociolog Vladimir Vasić pronalazi u spuštanju praga tolerancije na minimum i podizanju individualnih sistema vrijednosti na maksimum.

“Nema međusobnog poštovanja i uvažavanja i čini mi se da individualizam uzima maha u tom kontekstu. Na kraju krajeva, niko nikoga ne želi da trpi, a brak je žrtvena ljubav, odnosno ne samo emotivna balada, već je to jedno putovanje brodom koje doživljava i bure i nemirno more”, kaže on.

Kako dodaje, po srijedi je nezrelost i formalan ulazak u tako ozbiljnu zajednicu.

“Ako su razlozi sklapanja braka očekivanja sredine ili ispunjavanje forme, onda vrlo lako i brzo dolazi do razvaljivanja braka”, ističe Vasić. On dodaje da su tu na gubitku najviše djeca koja su stečena u braku.

“Ona su predodređena za budućnost da im proces socijalizacije prolazi komplikovano, složeno i jako teško. Više pažnje treba da imamo jedni prema drugima, ali i prema toj stečenoj djeci koja ništa nisu kriva, a koja plaćaju veliki ceh naše neozbiljnosti i neodgovornosti”, kaže Vasić za “Nezavisne novine“.

Prema podacima Zavoda, nakon razvoda braka, najveći broj izdržavane djece dodijeljen je ženi, njih 307 ili 75,4 odsto od ukupnog broja izdržavane djece, mužu 52 ili 12,8 odsto, a na zajedničko staranje mužu i ženi dodijeljeno je 42 djece ili 10,3 odsto.

Sve manje brakova i sve kasnije stupanje u brak

I dok se mnogi odlučuju da na brak stave tačku, istovremeno se mnogi odlučuju da tek uplove u brak.

“U 2025. godini u Republici Srpskoj sklopljen je 4.921 brak, što je u odnosu na prethodnu godinu za 175 brakova manje”, naveli su iz Republičkog zavoda za statistiku.

Kako dodaju, evidentno je odgađanje sklapanja braka, kako za mladoženje, tako i za nevjeste.

“Uočava se sve veće približavanje zapadnoevropskom tipu bračnosti, koji se odlikuje sve kasnijim ulaskom u brak i odgađanjem braka, što dovodi do smanjenog nataliteta i samim tim do pojave sve češćeg negativnog prirodnog priraštaja, te smanjenja broja stanovnika pojedinih područja”, objašnjavaju oni.

Tako je lani, prema njihovim podacima, prosječna starost pri sklapanju braka za mladoženju iznosila je 32,6 godina i u odnosu na prethodnu godinu je nepromijenjena.

Prosječna starost pri sklapanju prvog braka za mladoženju iznosila je 30,6 godina, što predstavlja povećanje od 0,1 godine u odnosu na prethodnu godinu. U periodu 1998-2025. godine, granica sklapanja prvog braka za mladoženju povećana je za dvije godine. Ukupna prosječna starost nevjeste pri sklapanju braka u odnosu na prethodnu godinu je smanjena za 0,3 godine i iznosi 29,4 godine, dok je granica sklapanja prvog braka smanjena za 0,1 godinu i iznosi 27,7 godina. Prosječna starost sklapanja prvog braka za nevjestu u periodu 1998-2025. godine, povećana je za tri godine”, dodaju oni u analizi.