Više od sedam godina bez prerađene kapi nafte, brojni alternativni projekti započeti, gubici koji se približavaju milijardi maraka (oko 500 miliona evra) – to je realnost Rafinerije nafte u Brodu.

Uprkos tome, njeni vlasnici, iz ruske kompanije “Zarubežnjeft” konstantno pružaju finansijsku podršku i time je održavaju na površini.

Zaključno sa junom prošle godine, jedina rafinerija u zemlji posluje sa gubicima većim od 914 miliona maraka (oko 467 miliona evra), a u prvih šest mjeseci 2025. godine su poslovali sa minusom od oko 16 miliona evra, pokazuju finansijski izvještaji.

Revizori u svom izvještaju za 2024. godinu upozoravaju da sposobnost rafinerije da nastavi sa radom “zavisi od kontinuirane finansijske podrške matičnog društva”.

Navode da se “Zarubežnjeft” u februaru 2025. pismeno obavezao da neće likvidirati rafineriju u narednih godinu dana.

Iz “Optima grupe”, firme u sklopu koje posluju brodska rafinerija, i Rafinerija ulja Modriča, nije odgovoreno na upit Radija Slobodna Evropa (RSE) da li su ruski vlasnici ponovo dali isto obećanje.

Finansijski i revizorski izvještaji za 2025. godinu još nisu objavljeni.

Rafinerija je prestala sa preradom nafte ubrzo nakon eksplozije u jednom od postrojenja 2018. godine. Njeni uzroci ni do danas nisu u potpunosti razjašnjeni.

Prerada plastike, gasni terminali

Posljednji pokušaj izlaska iz krize je najava da će se u krugu rafinerije – na mjestu gdje je bilo jedno od postrojenja za preradu nafte – graditi hala za preradu plastike.

Prošlog oktobra pokrenuta je procedura za procjenu uticaja na životnu sredinu ovog projekta, u kojem bi se reciklirale 32 tone plastičnog otpada dnevno.

Rafinerija trenutno zarađuje od prodaje gasa, te od usluge skladištenja naftnih derivata.

Sa hrvatskim “Croduxom” je 2019. potpisan ugovor o snabdijevanju prirodnim gasom, kroz gasovod na dnu rijeke Save, te je 2021. u krugu rafinerije počela sa radom gasna kompresorska stanica.

Planirana je i izgradnja termoelektrane na gas u krugu rafinerije. Iako je prije skoro četiri godine rafinerija postpisala Sporazum o saradnji na razvoju energetskih projekata u RS sa entitetskim Ministarstvom energetike i rudarstva, taj projekat do danas nije pokrenut.

Ova gasna termoelektrana bi bila vrijedna oko 150 miliona maraka (77 miliona evra), snage 100 megavata – što je tri puta slabije od termoelektrane na ugalj, u Ugljeviku.

U novembru prošle godine, Vlada RS je dala saglasnost za izgradnju gasovoda od Šepka kod Zvornika, na granici BiH i Srbije, trenutno jedinog mjesta na kojem u zemlju ulazi gas, do Novog Grada na sjeverozapadu.

Obzirom da na postojeći gasni terminal stiže samo gas iz Rusije, Evropska komisija je već upozoravala da se ovim potezom neće smanjiti bh. ovisnost o uvozu ruskog gasa, već samo učvrstiti.

RS od ranije planira izgradnju gasovoda “Nova istočna interkonekcija”, koji bi spojio taj entitet sa gasnom mrežom Srbije u Bijeljini, na sjeveroistoku zemlje, ali za taj projekat trenutno nema saglasnosti državnih institucija.

Koji su planovi za rafineriju?

Iako se i prije havarije 2018. godine govorilo o modernizaciji postrojenja, do toga nikada nije došlo, a uprava rafinerije u svojim rijetkim javnim istupima ne govori o ponovnom pokretanju procesa prerade nafte.

Mika Nikić, doktor ekonomskih nauka i bivši zaposleni u rafineriji, kaže za RSE da ruski vlasnici traže pravi trenutak da “dignu sidro”.

“Ne vjerujem da oni čekaju gas, to je prazna priča, oni to pune uši ljudima. Plastika, gas, rafinerija, tu neće biti”, smatra Nikić.

U organizaciji “Transparency International BiH” ističu da postoji problem transfernih cijena, te da javnost nikada nije dobila adekvatan odgovor od kontrolnih organa.

Transferne cijene su cijene po kojima međusobno povezana lica jedna drugima prodaju proizvode i usluge, odnosno daju pozajmice ili kredite.

Srđan Traljić iz “Transparensija” kaže za RSE da je “Optima” već godinama privilegovana na domaćem tržištu, ali uprkos tome gomila ogromne gubitke, te postavlja pitanje za istražne organe – gdje novac odlazi?

“Optima grupa je privilegovana na brojnim tenderima javnih preduzeća, tipa nabavke goriva za potrebe Rudnika i termoelektrane Gacko, gdje su oni u više navrata dobijali milionske ugovore kroz pregovaračke postupke, za koje nije postajalo racionalno objašnjanje zašto se ide na pregovarački postupak”, kaže Traljić.

On ističe da nije jasan motiv rafinerije Brod za poslovanje, ukoliko se iz godine u godinu bilježe gubici.

“Ono što su upozoravali razni ekonomisti kroz razne medije, što je objavljivano prethodnih godina, razni načini na koji se tu izvlači novac na samom ulazu. U te priče zaista ne možemo ulaziti, ali su trebali ulaziti istražni organi, provjeriti šta je motiv jednog takvog investitora da tolike godine gomila ogromne gubitke koji su davno premašili vrijednost kapitala”, naglašava Traljić.

Takođe, Traljić podsjeća da je “Transparency” od samih početaka upozoravao na štetnost ugovora o prodaji naftne industrije RS Rusima, te da je pitanje ko zapravo stoji iza rafinerije.

Poslovanje ‘Optima grupe’ u BiH

Brodska rafinerija je u vlasti ruske kompanije, koja njome upravlja preko “Optima grupe”, kompanije registrovane u Banjaluci.

Za razliku od rafinerije koja je akcionarsko društvo, “Optima” je društvo sa ograničenom odgovornošću, koje u skladu sa važećim zakonima nema obavezu da javno objavljuje svoje finansijske izvještaje.

U sklopu grupacije funkcioniše i Rafinerija ulja Modriča, koje takođe posluje sa gubicima iako se i dalje bavi proizvodnjom motornih ulja, te mreža benzinskih pumpi “Nestro”.

Vlasti Republike Srpske, predvođene tadašnjim premijerom Miloradom Dodikom, ove dvije rafinerije i mrežu pumpi “Petrol” su 2007. godine prodale Rusima za 236 miliona maraka (oko 120 miliona evra).

Ruski vlasnici su u periodu od 2018. do 2021. povećali kapital “Optima Grupe ” za oko 900 miliona evra, što je jedna od najvećih poslijeratnih investicija u Bosni i Hercegovini.

Iz ove kompanije je ranije navedeno da je taj novac iskorišten za smanjenje dugovana unutar grupacije, i povećanje finansijske stabilnosti.