MOF materijali imaju sposobnost da izvlače vodu direktno iz vazduha. Tehnologija ovih “super sunđera” sada ulazi u industrijsku primjenu i mogla bi da promijeni svijet, tvrdi nobelovac Omar Jagi.

Izum koji je decenijama postojao samo u laboratorijama sada je spreman da izađe u stvarni svijet. Prema najavama dobitnika Nobelove nagrade za hemiju za 2025. godinu, tehnologija koja izvlači vodui ugljenik direktno iz vazduha mogla bi da promijeni način na koji razmišljamo o resursima. Ako ispuni očekivanja, pustinje bi zaista mogle da postanu oaze.

U intervjuu za New Scientist, nobelovac Omar Jagi najavio je da tehnologija metal-organskih unutrašnjih struktura (MOF-ova) ulazi u fazu globalne industrijske primjene. Riječ je o materijalima koje je upravo on osmislio, a čija je ključna osobina ekstremna poroznost.

MOF-ovi su toliko porozni da svega nekoliko grama posjeduje unutrašnju površinu veličine fudbalskog terena. Jagi vjeruje da bi ovi “super sunđeri” mogli da obilježe naredni vijek.

MOF materijali, zajedno sa srodnim kovalentnim organskim strukturama (COF), spadaju u kristalne strukture sa izuzetno razvijenom unutrašnjošću. Jagi i njegov tim su još 1999. godine privukli pažnju naučne zajednice sintezom MOF-5, materijala na bazi cinka.

Ovi materijali su programabilno porozni. To znači da se njihove pore mogu precizno dizajnirati kako bi hvatale tačno određene molekule. Zbog toga mogu da funkcionišu kao izuzetno selektivni filteri. Upravo ta osobina čini osnovu nove “vazdušne ekonomije”, u kojoj će se ključni resursi, poput vode i ugljenika, izvlačiti direktno iz atmosfere.

Jagi je otkrio da je njegov startap Atoco već razvio sisteme koji mogu da sakupe hiljade litara vode dnevno direktno iz vazduha.

“Razvili smo materijale koji mogu da izvlače vodenu paru iz vazduha i pretvore je u tečnu vodu. Mislim da će za deset godina sakupljanje vode iz vazduha postati svakodnevna tehnologija”, istakao je Jagi.

Ovi sistemi rade i u ekstremno suvim uslovima, na lokacijama gdje je vlažnost vazduha ispod 20 odsto. Nobelovac je kao primjer naveo pustinjske oblasti u Nevadi.

Komercijalni moduli koje Atoco razvija projektovani su u formatu standardnih 20-metarskih kontejnera, a očekuje se da će proizvoditi između 2.000 i 4.000 litara čiste vode dnevno. Za razliku od klasičnih postrojenja za desalinizaciju, koja su energetski zahtjevna i zavise od blizine mora, MOF sistemi rade autonomno. Kao izvor energije koriste solarne panele, što ih čini pogodnim za udaljena i sušna područja.

Pored vode, Jagi vidi ogroman potencijal sličnih materijala i u hvatanju ugljen-dioksida. Ove strukture mogu selektivno da izdvajaju CO2 iz vazduha, a tako prikupljeni ugljenik može se dalje koristiti za proizvodnju goriva ili polimera. Na taj način otvara se put ka zatvorenom ugljeničnom ciklusu i dugoročnom smanjenju emisija.

“Prelazimo iz epohe u kojoj su resursi morali da se kopaju iz zemlje, u epohu u kojoj ćemo ih izvlačiti iz vazduha”, poručio je Jagi.

Vještačka inteligencija će imati ogroman uticaj na razvoj novih MOF struktura. Prema Jagijevim riječima, AI bi mogao da ubrza proces otkrivanja i do nekoliko hiljada puta. To bi omogućilo brzo prilagođavanje materijala konkretnim industrijskim potrebama.

Podsjetimo, Omar Jagi je u oktobru 2025. godinepodijelio Nobelovu nagradu za hemijusa Ričardom Robsonom i Susumu Kitagavom za razvoj MOF-ova.