Zdravstveni sistem u Republici Srpskoj nalazi se pred potpunim kolapsom, a jaz u primanjima između dva entiteta nikada nije bio dublji. Dok vlasti u Banjaluci neumorno ponavljaju priče o stabilnosti i “jačanju zdravstva”, surova realnost na terenu pokazuje da su medicinski radnici u Srpskoj degradirani i prisiljeni na radne migracije unutar granica sopstvene zemlje.

Na ovaj alarmantan problem oštro je reagovao Svetozar Vučkovac, predsjednik Gradskog odbora PSS Prijedor, čije saopštenje prenosimo u cjelosti:

“Čitam kako su povećane plate zdravstvenim radnicima u Zeničko-dobojskom kantonu, koji je inače drugi po visini plata u zdravstvenom sektoru u Federaciji BiH i kako će novim kolektivnim ugovorom početna plata medicinskih sestara i tehničara iznositi više od 1.700 KM, dok je u Republici Srpskoj početna plata medicinskih sestara i tehničara nekoliko stotina konvertibilnih maraka niža.

Dok vlast u Republici Srpskoj svakodnevno priča o „jačanju zdravstva“, istina je da su zdravstveni radnici u Srpskoj danas potcijenjeniji i lošije plaćeni ne samo od kolega u Federaciji BiH, već i od brojnih drugih zanimanja u javnom sektoru.

Prema podacima sindikata, medicinske sestre u Republici Srpskoj danas uglavnom imaju plate od 1.100 do 1.600 KM, dok se plate ljekara specijalista kreću od 2.400 do 2.700 KM, sa uračunatim toplim obrokom i regresom. U isto vrijeme, u Federaciji BiH plate ljekara u mnogim kantonalnim bolnicama i kliničkim centrima prelaze 4.000 KM, a pojedini specijalisti imaju i dvostruko veća primanja kroz dežurstva i naknade.

Tako smo došli do apsurdne situacije da ljekari iz Republike Srpske postaju ‘gastarbajteri’ unutar sopstvene države — rade u Federaciji jer tamo za isti posao mogu dobiti duplo veću platu.

Medicinska sestra sa 20 godina staža u Srpskoj ima oko 1.500 KM plate, što predstavlja manje ili približno plati službenika u administraciji, javnim preduzećima, pa čak i pojedinih zanimanja u trgovini ili kladionicama, gdje je stres i odgovornost neuporedivo manja.

Dok doktori spasavaju živote, dežuraju noćima i rade po 300 sati mjesečno, vlast se hvali povećanjem od 5% i ‘linearnih 250 KM’. To nije reforma zdravstva — to je pokušaj gašeća pobune u sistemu koji se raspada!

Posebno je opasno što mladi ljekari i medicinski tehničari više ne vide budućnost u Republici Srpskoj. Jedni odlaze u Federaciju BiH, drugi u Sloveniju, Njemačku i Austriju, a oni koji ostaju rade u uslovima hroničnog nedostatka kadra i ogromnog pritiska.

Društvo koje potcjenjuje one koji liječe ljude, šalje poruku da mu zdravlje naroda nije prioritet, već poslednja stavka u budžetu,” kaže Vučkovac.

Gdje odlazi medicinski kadar?
Upozorenja koja stižu iz Prijedora oslikavaju stanje u svim zdravstvenim ustanovama širom Republike Srpske. Egzodus medicinskog kadra više nije teorija, već svakodnevica sa kojom se pacijenti suočavaju kroz duge liste čekanja i puste bolničke hodnike. Ukoliko se hitno ne pristupi sistemskom rješavanju problema i izjednačavanju uslova rada sa regionom, pitanje je dana kada će građane Srpske imati ko da liječi.