Popularnost francuskog predsjednika Emanuela Makrona pala je za sedam procentnih poena u odnosu na kraj juna, na rekordno niskih 18 odsto.

To je pokazalo istraživanje koje zajednički sprovode institut za istraživanje javnog mnjenja Odoxa i konsultantska kuća Mascarter za francuski parlamentarni TV kanal Public Senat i grupu od 20 regionalnih francuskih medija.

Prema rezultatima ankete, samo 18 odsto ispitanih smatra da je Makron dobar predsjednik, dok je 82 odsto suprotnog mišljenja, prenosi BFMTV.

Istovremeno je podrška premijeru Sebastijanu Lekorniju pala za osam procenata, pa ga kao dobrog premijera vidi 24 odsto ispitanih. Istraživanje je sprovedeno u trenutku zabrinutosti građana zbog rasta cijena goriva.

Čak 75 odsto ispitanih ocijenilo je da je proširenje pomoći namijenjene građanima koji mnogo koriste automobile, dok 62 odsto smatra da bi vlada, uprkos visokom budžetskom deficitu, trebalo da izdvoji više novca za tu oblast.

Anketa je sprovedena prije televizijskog obraćanja Makrona na kanalima TF1 i France 2, u kojem je govorio o merama u vezi sa cijenama goriva.

Među političkim ličnostima koje se pominju u kontekstu naredne predsedničke kampanje, 35 odsto ispitanika navelo je da podržava ili ima simpatije prema liderima Nacionalnog okupljanja (RN) Marin Le Pen i Žordanu Bardeli, uz pad od četiri, odnosno pet procentnih poena.

Bivši premijer i kandidat desnog centra na predsjedničkim izborima Eduar Filip ima 27 odsto podrške, Fransoa Oland 22 odsto, dok kandidata lijevog centra Rafaela Gliksmana podržava 20 odsto birača. Istraživanje je sprovedeno onlajn.

Britanski premijer Endi Barnam izjavio je da je Bregzit donio više štete nego koristi i poručio da London mora razmotriti sve opcije budućih odnosa sa EU, uključujući i punopravni povratak.

Poručio je da Velika Britanija treba da razmotri različite modele dugoročnog odnosa sa Evropom i odluči koji bi joj najbolje odgovarao. “Možemo ostati tu gdje jesmo. To je svakako jedna od mogućnosti, ako ljudi misle da je ovo dobro mjesto na kom treba ostati. Možemo da razmotrimo ono što je Džordž Ozborn rekao o carinskoj uniji. Možemo da razmotrimo ono što su Liberalne demokrate na svojoj konferenciji rekle o jedinstvenom tržištu, a možemo ići i do kraja”, rekao je Barnam.

Bivši konzervativni ministar finansija Džordž Ozborn zagovarao je ulazak Britanije u carinsku uniju sa EU, dok su Liberalne demokrate pozvale na povratak zemlje na jedinstveno evropsko tržište. Barnam je rekao da bi sve mogućnosti trebalo procijeniti prema tome “šta je izvodljivo”, kao i prema prednostima i nedostacima svake od njih.

Posljedice Bregzita i najava samita

Velika Britanija je 2016. na referendumu odlučila da izađe iz Evropske unije, čime je završeno više od četiri decenije članstva. Nakon toga uslijedio je višegodišnji period političkih previranja, a britanske vlade morale su da se nose sa ekonomskim i diplomatskim posljedicama Bregzita.

Barnam je ranije rekao da će na britansko-evropskom samitu u novembru predstaviti mogućnosti za dugoročni odnos Britanije sa EU. Barnam, koji je u julu zamijenio Kira Starmera, već je ranije govorio da bi volio da se Britanija za njegovog života ponovo pridruži Evropskoj uniji. Rekao je i da sebi zemlja ne može da priušti još jednu deceniju neizvjesnosti oko tog pitanja.

Američke snage povukle su se iz preostalih baza u Iraku, 23 godine nakon pada Sadama Huseina. Mnogi strahuju od bezbjednosnog vakuuma, jačanja proiranskih milicija i povratka Islamske države.

Povlačenje, koje su pozdravili Iran i njegovi saveznici, dogovoreno je 2024. u vrijeme predsjednika Džoa Bajdena, a sprovedeno je u mandatu Donalda Trampa, u ratu protiv Irana koji uticaj u Iraku ostvaruje preko nekih oružanih grupa.

Do odlaska dolazi 23 godine nakon što su američke snage svrgle diktatora Sadama Huseina, što je izazvalo pobunu i haos u kojem je nastala Islamska država. I dok je odlazak američkih vojnika popularan među Iračanima, neki strahuju da snage bezbjednosti koje su finansirale i obučile SAD nisu u stanju da zaštite zemlju u kojoj je 4.500 Amerikanaca poginulo u više od 20 godina rata.

Dvije decenije rata i gubici veći nego u Avganistanu

Američke snage napale su Irak 2003. i praktično okupirale zemlju, postavile šiitsku vladu i borile se protiv Sadamovih lojalista, a potom Al Kaide, prije nego što su se povukle krajem 2011. Vratile su se tri godine kasnije da bi pomogle iračkim snagama da poraze sunitsku Islamsku državu u ratu od 2014. do 2017.

Dvostruko više Amerikanaca poginulo je u operaciji “Iračka sloboda” nego u ratu u Avganistanu, iz kog se američka vojska haotično povukla 2021. godine.