Stranka bivšeg mađarskog premijera Viktora Orbana, Fides, oglasila se povodom snimaka zapljene desetina miliona evra zakopanih u šumama i skrivenih u skladištima.

Stranka bivšeg mađarskog premijera Viktora Orbana, Fides, saopštila je da fotografije velike količine zaplijenjenog novca koje je objavila Nacionalna kancelarija za povraćaj i zaštitu imovine (NVVH) nemaju nikakve veze sa nekadašnjim ministrom nacionalnog razvoja Miklošem Šestakom.

Saopštenje je uslijedilo nakon što su nadležni organi objavili snimke i fotografije sa koordinisanih istražnih akcija sprovedenih 12. i 13. novembra na više lokacija širom Mađarske. Tokom pretresa, istražitelji su pronašli ogromne količine gotovine zakopane u šumama, kao i skrivene u poljoprivrednim objektima, skladištima i stambenim zgradama.

“Fides – Mađarski građanski savez uvjeren je da fotografije koje je objavila Nacionalna kancelarija za povraćaj i zaštitu imovine nemaju nikakve veze sa Miklošem Šestakom”, navodi se u zvaničnom saopštenju stranke.

Iz ove partije su naglasili da je od promjene političkog sistema svaki izabrani predstavnik u Mađarskoj polagao zakletvu da će poštovati i sprovoditi zakone.

“Fides-KDNP ne može biti dio zajednice sa bilo kim ko se toga ne pridržava”, poručili su iz stranke.

This officially marks the end of the Fidesz-KDNP mafia!

More than 6 billion forints’ worth of cash, buried or otherwise concealed, was found and seized yesterday and today by the National Asset Recovery and Protection Office (NVVH) as part of the criminal investigation into Miklós Seszták, a former minister in @PM_ViktorOrban’s government.

Here is the full statement of the NVVH:

"On 12 and 13 November 2026, the National Asset Recovery and Protection Office carried out coordinated investigative operations at several locations across the country, including Budapest and Pest, Békés and Nógrád counties, as part of the criminal proceedings against Dr Miklós Seszták, former Minister of National Development.

During the searches, investigators found large quantities of cash buried in forests, hidden in agricultural and warehouse buildings and in a residential property, as well as stored in a high-value safe at a hidden location.

The total amount of cash recovered during the two-day operation was 5,071,632,000 forints, 2,658,350 euros and 1,257,100 US dollars.
The cash was deposited with the Hungarian State Treasury by NVVH personnel today.

The NVVH would like to thank the officers of the Criminal Technical Department of the National Bureau of Investigation and the Rapid Response Police for their assistance during the investigative operations, as well as the National Tax and Customs Administration and the Hungarian State Treasury for their cooperation."

— Magyar Péter (Ne féljetek) (@magyarpeterMP) November 13, 2026

Pronađeno više od pet milijardi forinti, milioni evra i dolara
Nacionalna kancelarija za povraćaj i zaštitu imovine saopštila je u petak da su istražne radnje sprovedene u Budimpešti i županijama Pešta, Bekeš i Nograd, u okviru krivičnog postupka koji se vodi protiv Šestaka. Pored šuma, skladišta i stambenih objekata, dio gotovine otkriven je i u sefu na osamljenoj lokaciji.

Prema zvaničnim podacima NVVH, ukupno je zaplijenjeno:

5.071.632.000 forinti
2.658.350 evra
1.257.100 dolara
Riječ je o novcu čija se ukupna protivvrijednost mjeri desetinama miliona evra, a koji bi, zajedno sa pratećim dokazima, mogao dodatno da ojača poziciju tužilaštva u postupku koji se odnosi na sumnje u koruptivne aktivnosti.

Za šta se tereti bivši ministar?
Kako je ranije objavljeno, tužilaštvo smatra da postupci Mikloša Šestaka, na osnovu trenutno raspoloživih dokaza, mogu predstavljati primanje mita od strane visokog funkcionera, uz zloupotrebu službenog položaja, u okviru organizovane kriminalne aktivnosti. Takođe, sumnja se i na primanje mita u svojstvu saučesnika u krivičnom djelu.

Prosječna mjesečna bruto plata veća od 7.000 evra nije dovoljna da se riješi problem nedostatka radnika u jednoj od najbogatijih evropskih država.

Problemi s pronalaženjem radnika veći su ili manji u pojedinim dijelovima Evropske unije, a prema najnovijim podacima Eurostata, čak ni Luksemburg nije pošteđen tih problema.

Riječ je o jednoj od najbogatijih evropskih država, s prosječnim platama koje su među najvišima u zajednici 27 članica.

Konkretno, godišnja plata u Luksemburgu za puno radno vrijeme iznosi 85.600 evra, dakle oko 7.133 evra mjesečno.

Kolike su prosječne plate u drugim državama Evropske unije?
Za poređenje, drugorangirana Danska ima godišnji prosjek plate do 73.500 evra, a Irska 64.400 evra.

Osjetno je to više od svega 41.500 evra, koliko iznosi godišnji prosjek plata Evropske unije.

Međutim, treba naglasiti da su navedeni podaci obuhvatili bruto iznos, te konkretne plate zavise od kvalifikacija, potražnje, iskustva i, konačno, samog poslodavca.

Zašto poslodavci teško pronalaze radnike uprkos visokim platama?
Ipak, luksemburškim poslodavcima sve je teže pronaći kvalifikovane radnike.

Vlasti su stoga brzo reagovale te je Luksemburška agencija za zapošljavanje (ADEM) objavila spisak 20 zanimanja s “posebno izraženim” nedostatkom.

Za takva zanimanja poslodavcima je olakšana procedura zapošljavanja radnika iz zemalja izvan Evropske unije, a među traženim stručnjacima s tog spiska su zaposleni iz oblasti finansijskog sektora, IT industrije, zdravstva te građevinski i industrijski radnici.

Kako je olakšano zapošljavanje radnika izvan Evropske unije?
Za ove sektore ADEM sada može izdati potvrdu potrebnu za zapošljavanje stranog radnika za svega pet radnih dana od prijema zahtjeva, međutim to ne znači automatsko dobijanje radne i boravišne dozvole.

Koliko košta stanovanje u zemlji s platama većim od 7.000 evra?
Premda Luksemburg ostaje privlačno mjesto za kvalifikovane radnike, zanimljivo je istaći da uz visoke plate ova zemlja ima i visoke životne troškove.

Tako je luksemburško Ministarstvo stanovanja u junu objavilo istraživanje prema kojem za više od polovine analiziranih stanova mjesečna kirija iznosi između 1.000 i 1.750 evra.

Neki ih plaćaju i više od 2.000 evra, ali sada bi cijene za nove stanare mogle biti i drugačije, prenosi Tportal.

Američki predsjednik Donald Tramp možda jeste proglasio rat između Sjedinjenih Američkih Država (SAD) i Irana “praktično završenim”, ali njegove dugoročne posljedice prijete da doliju ulje na vatru još jednog razornog sukoba koji bi mogao da preraste u opšti regionalni rat.

reko Crvenog mora, naspram sukoba između Saudijske Arabije i jemenskih Huta, koje podržava Iran, dve države na Rogu Afrike nalaze se na ivici velike eskalacije, prenosi Blic.

Etiopija je optužila susjednu Eritreju da pomaže pobunjeničkom savezu koji je u septembru pokrenuo veliku ofanzivu u nemirnom regionu Tigraj, čime preti obnova rata iz perioda 2020-2022. godine, jednog od najsmrtonosnijih sukoba u 21. vijeku.

Eritreja se tokom prethodnog rata u Tigraju borila na strani Etiopije, ali ove dvije zemlje imaju složenu istoriju. To uključuje i međusobni rat od 1998. do 2000, vođen pet godina nakon što je Eritreja stekla nezavisnost – čime je Etiopija, danas najveća država na svijetu bez izlaza na more, izgubila strateški izlaz na Crveno more, koji do danas pokušava da povrati.

U međuvremenu, Etiopija se nalazi u središtu još nekoliko sporova koji narušavaju njene odnose sa zemljama u regionu, uključujući Egipat, Somaliju i Sudan, gdje krvavi građanski rat između suprotstavljenih frakcija sada prijeti da se “sudari” sa nadolazećom krizom na Rogu Afrike.

– Rat u Etiopiji rizikuje da se preklopi sa ratom u Sudanu i pokrene novi rat između Etiopije i Eritreje. Regionalne sile koje su već uvučene u rat u Sudanu mogle bi uskoro da se nađu upletene u još jedan rat na Rogu Afrike, tik uz Crveno more – izjavio je za “Njuzvik” Alan Bozvel, direktor projekta za Rog Afrike u Međunarodnoj kriznoj grupi.

Strateški značaj Crvenog mora i pomorskog puta ka Sueckom kanalu dodatno je porastao otkako je plovidba kroz Ormuski moreuz poremećena usljed američko-iranskog rata.

Istorijat sukoba u Etiopiji
Etiopija se već dugo suočava sa tenzijama koje uključuju uticajne oružane pokrete organizovane po etničkoj i regionalnoj osnovi. Najmoćniji među tim grupama je Narodni oslobodilački front Tigraja (TPLF), koji je 1991. predvodio svrgavanje komunističke vlasti u zemlji.

TPLF je gotovo tri decenije dominirao vladajućom koalicijom u Etiopiji, sve dok Abij Ahmed 2018. godine nije postao premijer, nakon perioda masovnih protesta i političkih previranja.

Ahmed je krenuo u popravljanje odnosa sa Eritrejom, što je izazvalo oštar otpor TPLF-a. Tenzije su prerasle u oružane sukobe i brutalan rat u kojem su poginule stotine hiljada ljudi, a milioni su raseljeni, sve do potpisivanja mirovnog sporazuma 2022.

Ipak, tenzije su se nastavile – etiopske snage su sprovodile napade dronovima u pokrajini Tigraj, a prošle godine su poništile registraciju TPLF-a kao političke stranke. TPLF se u septembru ove godine udružio sa još šest partija i osnovao Savez za opstanak etiopskih narodnih snaga, sa ciljem svrgavanja vlade Abija Ahmeda.

Obrt u 2025. godini – ko sve podržava TPLF
Nekada ljuti neprijatelji, Eritreja i TPLF su se od 2025. sve više zbližavali protiv Ahmedove vlade, dijelom zbog zabrinutosti Eritreje usljed sve agresivnijih zahtjeva Etiopije za suverenim izlazom na Crveno more.

Etiopija je za podršku pobunjeničkoj koaliciji u Tigraju optužila i Egipat, kao i Sudan. Četvrta zemlja u regionu, Somalija, takođe je u sukobu sa Etiopijom zbog njenog sporazuma iz 2024. sa otcijepljenim regionom Somalilend, kojim je predviđeno da Etiopija dobije izlaz na obalu Crvenog mora u zamjenu za moguće priznanje nezavisnosti Somalilenda.

– U sukobu na sjeveru Etiopije prepliću se brojne krize i suprotstavljeni interesi susjednih država, šireg regiona Roga Afrike i svih zemalja koje imaju interese u Crvenom moru. Postoje znaci upozorenja da bi dalja eskalacija mogla da dovede do direktnog međudržavnog rata između Etiopije i susjedne Eritreje ili Sudana, ili u najgorem slučaju čak do regionalnog rata u koji bi bio uključen i Egipat – rekao je za “Njuzvik” Lijam Kar, vođa tima za Afriku u Projektu za kritične pretnje pri Američkom institutu za preduzetništvo (AEI).

Bliskoistočna veza
Intrige i uplitanje oko produbljivanja sukoba u Etiopiji nisu ograničeni samo na njene neposredne susjede. Sa druge strane Crvenog mora, akteri koji se bore za uticaj u geopolitičkom poretku koji se ubrzano mijenja u sjenci američko-iranskog rata, usmerili su pogled i ka Africi.

Prošlog mjeseca izraelski premijer Benjamin Netanjahu hvalio se mapom na kojoj su Etiopija, Somalilend i sudanske Snage za brzu podršku prikazani kao dio saveza “Heksagon”, predvođenog Izraelom i Ujedinjenim Arapskim Emiratima.

Dva mjeseca ranije, na istoj mapi su Eritreja, Sudan i Somalija označeni kao dio “Sunitskog dijamanta” pod vođstvom Egipta, Pakistana, Saudijske Arabije i Turske. Ankara, Rijad i Islamabad su u avgustu potpisali i zvanični pakt o međusobnoj odbrani.

Iran, čija “Osovina otpora” obuhvata mrežu savezničkih oružanih grupa širom Bliskog istoka takođe je posljednjih godina proširio svoje veze u Africi. Pojedini izveštaji ukazuju i na prećutnu saradnju između Huta i militantne grupe El Šabab u Somaliji.

Trampova uloga u sporu
Kada je riječ o Vašingtonu, Trampova administracija je ukinula sankcije Eritreji samo nekoliko dana prije objavljivanja etiopskog pobunjeničkog saveza i izveštaja o upadu eritrejskih trupa u Tigraj. Ta odluka se vremenski gotovo poklopila sa trenutkom kada su Huti preuzeli kontrolu nad jemenskom obalom strateškog moreuza Bab el Mandeb na Crvenom moru od vladinih snaga koje podržava Saudijska Arabija.

Tramp je ranije kritikovao Etiopiju jer nije podržala predlog postignut uz posredovanje SAD u njenom sporu sa Egiptom oko Velike etiopske brane preporoda, za koju je američki lider tokom svog prvog mandata 2020. sugerisao da bi Egipat mogao da je “digne u vazduh”.

Tramp je u međuvremenu spor između Etiopije i Egipta uvrstio na listu od osam sukoba koje je riješio tokom svoja dva neuzastopna mandata.

Prema rečima Lijama Kara, iako se previranja na Bliskom istoku odugovlače, ona “ni na koji način nisu zaustavila sukobe” u regionu Roga Afrike, već bi “dugoročno mogla i da ih pojačaju”.

– SAD i regionalni akteri takođe su svjesni da bi regionalna eskalacija dodatno destabilizovala područje Crvenog mora i stvorila prilike za zlonamerne aktere – od država poput Irana i Rusije, do nedržavnih aktera kao što su Huti i džihadističke grupe. Međutim, rat sa Iranom i najnovije poglavlje građanskog rata u Jemenu samo su naglasili strateški značaj bezbjednosti ključnih pomorskih prolaza i ekonomske diverzifikacije, što su glavni pokretači nadmetanja bliskoistočnih zemalja na Rogu Afrike – zaključio je Kar.