Connect with us

Društvo

POSVEĆENA MU LAZAROVA SUBOTA: Ko je bio svetac koji se nikada više nije nasmijao?

Pravoslavni vjernici danas obilježavaju Lazarevu subotu, dan kad je, po predanju, Isus Hristos podigao iz mrtvih svog prijatelja Lazara iz Vitanije četiri dana poslije njegove smrti.

Ovo Isusovo čudo bilo je zapravo uvod u njegovo raspeće osam dana kasnije; jevrejske glavešine su se uplašile poštovanja koje je Spasitelj imao u narodu, pa su odlučile da ga ubiju kako se “ne bi širilo uznemirenje o Mesiji i njegovim božanskim moćima”.

Ko je, zapravo, bio Lazar Četvorodnevni?

Lazar Četvorodnevni ili Lazar iz Vitanije, kojem je posvećena Lazareva subota, bio je blizak prijatelj Isusa Hrista. Živio je sa sestrama Martom i Marijom u Vitaniji, četrdesetak kilometara od Svetog grada Jerusalima. Isus Hrist je povremeno odlazio u Vitaniju, gde bi provodio vrijeme u razgovorima i druženju sa Lazarom kojeg je smatrao izuzetno čistom dušom i velikim pravednikom – otud ga je i izabrao za prijatelja, prenosi Žena Blic.

Ali, zbog propovedanja Božje reči širom današnje Svete zemlje, Isus Hrist nije bio u prilici da odlazi kod Lazara koliko je želio. Vijest o njegovoj smrti dobio je kad je bio nadomak Jerusalima, trećeg dana pošto je Lazar preminuo. Odmah je sa apostolima i u pratnji Judejaca krenuo pešice put Vitanije. U kući na kraju ovog mesta, koje je danas pod palestinskom upravom, dočekale su ga u suzama Lazareve sestre Marta i Marija. Molile su ga da ode do Lazarevog groba koji se nalazio nekoliko stotina metara od njihovog veoma skromnog doma i “proba da ga probudi”.

Po predanju, Isus je, videvši svog prijatelja Lazara uvijenog u bele čaršave, izgovorio samo jednu rečenicu: “Ustaj, Lazare!” Njegov prijatelj je tog trenutka otvorio oči, a Judejci koji su pratili Isusa Hrista na ovom putu vrisnuli su od čuda koje se odigralo pred njihovim očima. Marta i Marija blagosiljale su Isusa zbog velikog čuda koje je počinio i zajedno sa vaskrslim bratom Lazarom otišle su kući, a Isus je krenuo put Jerusalima.

Drugi život Lazara Četvorodnevnog
Poslije vaskrsenja, Lazar se zaputio na Kipar, gdje je rukopoložen u čin vladike. Ali, za razliku od ostalih crkvenih velikodostojnika, Lazar Četvorodnevni se nikada nije nasmijao. Samo je jednom prilikom, videvši čovjeka koji je krao, uz ironičan osmeh prokomentarisao: “Glina ide glini”.

Pune tri decenije Lazar iz Vitanije je službovao u Kitionu, a dan bi započinjao molitvom i uzimanjem šećera ili meda. Ovu naviku stekao je poslije vaskrsenja i praktikovao ju je do svog drugog upokojenja, 63. godine nove ere. Po predanju, sva hrana koju bi okusio posle vaskrsenja bila mu je gorka, pa je slatkom hranom privikavao organizam da prihvata druge namirnice.

Druga Lazareva grobnica nalazi se na ostrvu na kom je verno službovao. Kako se na grčkom jeziku grobnica kaže larnaks, tako je i grad Kition dobio ime Larnaka. U ovom gradu nalazi se crkva posvećena Lazaru Četvorodnevnom, nad čijim moštima su se, po predanju, dešavala čudesna iscjeljenja. Arapi su u petom veku uništili crkvu, a deo moštiju Lazara Četvorodnevnog prenet je u Konstantinopolj i uzidan u zidove hrama. Crkva u kojoj se nalazio drugi Lazarev grob je obnovljena i vekovima je posećuju vjernici.

I Lazarev prvi grob u maloj i siromašnoj Vitaniji danas je obavezno mesto hodočašća vernika. Do groba se dolazi strmom ulicom, a potom veoma uskim i strmim stepeništem koje vodi ka mestu na kom je Isus Hrist počinio svoje najveće čudo. Jedan običan znak, poput saobraćajnog, na kom piše “Lazarev grob” putokaz je vjernicima gde bi trebalo da odu da se pomole tokom hodočašća.

Zašto je Lazarevo vaskrsnuće zasmetalo Jevrejima?
Zbog čega je Lazarevo vaskrsnuće bilo “trn u oku” jevrejskim glavešinama? Prema zamisli starih Jevreja, duša je tri dana prisutna sa telom i pokušava ponovo da uđe u njega, ali posle tri dana zauvijek napušta tijelo. Pominjanje četvrtog dana, kada je Isus vaskrsao Lazara, ide u prilog jevrejskoj tezi da je njegova smrt bila konačna. Samim tim, i Lazarevo vaskrsenje bilo je dokaz da je Isus Hrist sin Božji.

Kako stoji u Jevanđelju po Jovanu, nakon što je Gospod vaskrsao svog prijatelja Lazara, „mnogi od Judejaca koji bijahu došli Mariji, vidjevši šta učini Isus, povjerovaše u njega.“

Zbog toga se smatra da je upravo na Lazarevu subotu, kad počinju uskršnji praznici, donijeta i odluka da Isus Hristos bude pogubljen. Svega nekoliko dana kasnije, na Veliki petak Isus je razapet na krst, a dva dana kasnije njegovo telo nestalo je iz groba na Golgoti. Nastavak svi dobro znamo.

Related Topics:

Društvo

PRAVDA NA PAPIRU, KOPANJE NA TERENU: Uprkos presudi, bageri ne staju na Bukovoj Kosi

Iskopavanje uglja na lokalitetu “Bukova Kosa” kod Prijedora nastavljeno je uprkos nedavnoj odluci Vrhovnog suda Republike Srpske kojom je poništena koncesija za istraživanje ovog ležišta.

Iako su mještani odluku suda dočekali kao važnu pravnu pobjedu, ona nije zaustavila rad rudnika, jer kompanija “Drvo-Export” iz Teslića već dvije godine posjeduje koncesiju za eksploataciju uglja, izdatu nakon završetka istražnih radova.

Odbornik Saveza nezavisnih socijaldemokrata iz Teslića Srđan Klječanin Rufi, koji stoji iza ove firme, za CAPITAL kaže da rudnik radi punim kapacitetom i da će eksploatacija biti nastavljena i u narednom periodu.

“To zavisi od naših potreba, kao i kupaca iz Srbije. Sve zavisi od potreba naših kupaca. Što se tiče poništene koncesije, istraživanje na ovom lokalitetu je davno završeno. Ta koncesija je, takođe, istekla prije dvije godine“, kaže Klječanin.

Mještani pričaju da kompanija “Drvo-Export” iz Teslića iskopavanje vrši punom parom, ali da ugalj ne odvoze iz rudnika nego lageruje na tri velike deponije.

Tvrde da se posljedice rudarenja svakodnevno osjećaju, posebno zato što na njima neprestano izbijaju požari više od godinu dana.

Bojana Knežević koja živi nedaleko od ovog lokaliteta kaže da je situacija oko rudnika katastrofalna, da su kuće obavijene čađi i dimom, a da radnici požare na deponijama povremeno ručno gase.

“Sigurno deset mjeseci niko nije odvozio ugalj iz rudnika. Napravljene su tri ogromne deponije. Sve su razvalili i uništili privatnu svojinu. Ono što nisu otkupili od mještana, zagadili su kopanjem i prašinom“, kaže Kneževićeva.

Podsjećamo, Vrhovni sud Republike Srpske poništio je nedavno odluku Vlade RS o dodjeli koncesije za istraživanje uglja na Bukovoj Kosi, prihvativši argumente Centra za životnu sredinu i mještana da javnost nije bila adekvatno uključena u postupak dodjele koncesije.

Presuda bez uticaja

Sud je ocijenio da građani imaju legitiman pravni interes da osporavaju odluke koje mogu ugroziti njihovo pravo na zdravu životnu sredinu.

Međutim, ta presuda za sada nema neposredan uticaj na eksploataciju uglja, jer se ona odvija na osnovu koncesije za eksploataciju koju je Vlada Republike Srpske dodijelila “Drvo-Exportu” 2024. godine.

Međutim, sudovi su poništili druge dozvole na ovom lokalitetu, ali ništa od toga nije zaustavilo razaranje ovog sela.

CAPITAL je ranije pisao da je ekološka dozvola za ovaj rudnik dva puta poništavana pred sudom, da su mještani godinama upozoravali na nestanak izvora vode, zagađenje i proširenje eksploatacionog polja, te da su tvrdili kako se radovi odvijaju mimo prvobitno odobrenih granica

Iz Centra za životnu sredinu nakon presude su upozorili da iako presuda Vrhovnog suda predstavlja važan pravni presedan, ona sama po sebi nije riješila probleme na terenu.

Rekli su da se eksploatacija uglja na Bukovoj Kosi i dalje odvija nesmetano, uprkos tome što su prethodno poništavane pojedine dozvole, a građani i dalje ukazuju na posljedice po životnu sredinu.

Inače, iskopavanje na ovom lokalitetu na Kozari počelo je gotovo godinu dana prije izdavanja bilo kakvih dozvola i koncesije koju imaju od 2024. godine.

Dozvolu su naknadno dobili od Vlade RS koja je prethodno godinu dana ignorisala žalbe mještana i molbe da se u njihovim selima ne otvaraju novi rudnici.

Mještani su stalno isticali da se eksploatiše ugalj koji sadrži visok udio sumpora, od devet do 13 odsto i da im prijete požari i teško zagađenje vazduha i vode.

Voda obojena teškim metalima

Isticali su da su stručnjaci i ranije upozoravali da se ugalj sa tolikom količinom sumpora ne eksploatiše i ne sagorijeva upravo zbog štete koja se nanosi prirodi i zdravlju ljudi.

Kasnije analize iz Instituta za biohemiju u Srbiji pokazale da su oborinske vode u ovom kraju promijenile boju u narandžastu, te da sadrže teške metale.

Površina eksploatacionog polja, po izjavama mještana, prelazi dozvoljene granice i sa 9,7 hektara popela se na 46 hektara, iako eventualni projekat proširenja nije bio predmet prethodne procjene uticaja na životnu sredinu.

Uz to, po tužbama Centra za zaštitu životne sredine Banjaluka, ekološka dozvola za ovaj rudnik je, do sada, poništena dva puta i još uvijek je predmet spora.

Ipak, nakon odluke Vrhovnog suda, mještani očekuju zaštitu osnovnih ljudskih prava, naročito prava na zdravu životnu sredinu, poštovanje privatnog i porodičnog života, i prava na imovinu.

Kako su njihova prava i interesi ozbiljno ugroženi realizacijom koncesije, čija dodjela je bila nezakonita, mještani i ekolozi traže hitno revidiranje zakonitosti rudnika na “Bukovoj kosi” i sličnih privatnih projekata.

Takođe, u decembru 2025. godine, problemi sa zakonitošću koncesija u BiH izneseni su i pred Komitet UN-a po pitanjima usklađenosti sa Aarhuskom konvencijom.

Komitet UN-a je prihvatio žalbu Centra, te je postupak preispitivanja usklađenosti u toku.

Podsjećamo, CAPITAL je o ovom rudniku i nezakonitostima koje prate njegov rad napisao seriju tekstova.

Nastavi čitati

Društvo

LJETNI ALARM ZA ZALIHE KRVI: Građani pozvani da pomognu i spasu živote

Zavod za transfuzijsku medicinu Republike Srpske u prvih šest mjeseci ove godine prikupio je 7.450 doza krvi, a iako su zalihe trenutno stabilne, ljetni mjeseci predstavljaju poseban izazov zbog smanjenog odziva dobrovoljnih davalaca.

 

 

Iz Zavoda navode da su godišnji odmori i ljetni raspust najčešći razlozi zbog kojih se tokom ljeta bilježi manji broj davanja krvi, dok su istovremeno potrebe zdravstvenih ustanova povećane zbog većeg broja saobraćajnih nesreća i različitih povreda.

“U ljetnom periodu, kada su tradicionalno smanjene zalihe krvi, a zbog ograničenog roka trajanja krvi i krvnih komponenti, potrebno je dodatno animirati građane da dolaze i daruju krv”, naveli su iz Zavoda za “Nezavisne novine”.

Dodaju da se godišnji planovi potreba i zaliha krvi unaprijed pripremaju, a stabilnost sistema održava se zahvaljujući brojnim organizovanim akcijama dobrovoljnog davanja krvi.

Među uspješnim akcijama izdvajaju se one koje organizuju Crveni krst Čelinac, Crveni krst Kotor Varoš, Crveni krst Laktaši, pripadnici Ministarstva unutrašnjih poslova, banjalučki srednjoškolci, kao i mnoge druge organizacije i kolektivi.

Krvne grupe i potrebe pacijenata mijenjaju stanje zaliha

Kada je riječ o krvnim grupama, iz Zavoda ističu da se stanje zaliha pojedinačnih grupa mijenja iz dana u dan i zavisi od potreba pacijenata i zahtjeva ljekara.

“Svaki pacijent prima krvnu grupu koja odgovara njegovoj, tako da je svakodnevno stanje zaliha po krvnim grupama promjenjivo”, navode iz Zavoda.

Najzastupljenija krvna grupa u populaciji Republike Srpske je A RhD pozitivna, koja čini oko 35 odsto stanovništva, dok je najrjeđa AB RhD negativna krvna grupa, zastupljena kod oko 1,5 odsto populacije.

Iz Zavoda podsjećaju da su zalihe krvi najčešće najstabilnije tokom proljećnog perioda, kada se organizuje veći broj akcija dobrovoljnog darivanja, odziv građana je veći, a vremenski uslovi povoljniji za njihovu realizaciju.

Apeluju na građane, posebno tokom ljetnih mjeseci, da se odazovu akcijama dobrovoljnog davanja krvi i na taj način pomognu onima kojima je krv najpotrebnija, navode Nezavisne novine.

Kotor Varoš ima 725 aktivnih davalaca krvi

Opštinska organizacija Crvenog krsta Kotor Varoš već godinama bilježi odlične rezultate u dobrovoljnom davalaštvu krvi, a zahvaljujući dobroj organizaciji i saradnji sa Zavodom za transfuzijsku medicinu Republike Srpske, njihove akcije okupljaju veliki broj humanih ljudi.

Sekretar Opštinske organizacije Crvenog krsta Kotor Varoš Sanela Kučuk istakla je za “Nezavisne novine” da se tokom godine organizuju tri redovne akcije dobrovoljnog davanja krvi, uz mogućnost organizovanja vanrednih akcija kada se ukaže potreba.

“Ove godine smo akciju ‘Maturanti svome gradu’, koju inače organizujemo u aprilu povodom Dana opštine Kotor Varoš, priključili našoj martovskoj redovnoj akciji. To se pokazalo kao dobra odluka jer učenici nisu bili na ekskurzijama, a imali smo veliki broj prvih davanja, njih 17”, rekla je Kučukova.

Prema njenim riječima, prošle godine u Kotor Varošu obezbijeđena je 431 doza krvi, dok baza aktivnih davalaca broji 725 ljudi.

“Status aktivnog davaoca znači da je osoba u posljednjih 12 mjeseci jednom ili više puta dala krv. Zbog blizine Univerzitetskog kliničkog centra Republike Srpske, osjetili smo to kao našu dugogodišnju obavezu da damo doprinos. Kada se smanje zalihe krvi, reagujemo po pozivu transfuzije i organizujemo vanredne akcije”, navela je Kučukova.

Mladi sve više pristupaju dobrovoljnom davalaštvu krvi

Posebno ističe da se u Kotor Varošu vodi računa i o pacijentima kojima je potrebna svježa krv ili trombociti.

“Za pacijente sa teškim dijagnozama, kojima su potrebni trombociti, naši davaoci se često odazovu i u vrlo kratkom roku. To nije pomoć samo našim sugrađanima, već svim pacijentima kojima je krv potrebna”, dodala je ona.

Veliki broj odaziva, prema njenim riječima, rezultat je dobre komunikacije sa davaocima i korištenja savremenih načina informisanja.

“Svakom od naših 725 davalaca šaljemo poruku na lični broj i pozivamo ih na akciju. Kroz zajedničku promociju i dobru organizaciju uspijevamo da imamo između 200 i 250 ljudi po akciji”, rekla je Kučukova.

Dodala je da veliku podršku pruža i lokalna uprava, koja godišnje izdvaja 5.000 KM za potrebe animiranja i promocije dobrovoljnog davalaštva krvi.

Kako ja kazala, posebna pažnja u Kotor Varošu posvećena je uključivanju mladih u ovu humanu aktivnost. Kroz saradnju sa osnovnim i srednjim školama, kao i Klubom mladih Crvenog krsta, učenici se od ranog uzrasta upoznaju sa značajem dobrovoljnog davalaštva.

Nastavi čitati

Društvo

USKRAĆEN ZA UDAH ŽIVOTA! Potresna ispovijest majke jedne od 12 banjalučkih beba

Željka Tubić, majka jedne od 12 banjalučkih beba koje su preminule usljed nedostatka kiseonika 1992. godine, rekla je da je ova tragedija postavila temelj Republike Srpske, nad kojom sada bdiju kao anđeli.

“Naših 12 beba ugradile su svoje nedužne živote u temelj Republike Srpske. Bez obzira na vjeru i naciju, one kao anđeli opet poručuju da smo svi u Srpskoj povezani, nema dijeljenja”, rekla je Tubićeva u svjedočenju za Memorijalni centar Republike Srpske o danima kada je ostala bez sina i o borbi da se istina sačuva od zaborava.

Tubićeva je dodala da je smrt 12 beba bila povod najhumanije bitke, proboja koridora, te da se mora znati težina tog zločina i kakve bi bile posljedice da koridor nije probijen.

Ona je rekla da je obaveza svakog pojedinca, društva i vlasti da podsjeća na ovaj zločin.

“Stradanje beba je postavilo temelj za postojanje Republike Srpske”, rekla je Tubićeva koja je i sekretar Udruženja “12 beba”.

Tubićeva je u podkastu Memorijalnog centra “Otadžbina” govorila o tome kako izgleda nositi tugu koja traje više od tri decenije.

NJen sin Bojan živio je svega 10 dana. Zbog zabrane letova koju je uveo Savjet bezbjednosti UN, kiseonik nije mogao biti dopremljen do banjalučkog Kliničkog centra, saopšteno je iz Memorijalnog centra.

Posljedica te odluke bio je gubitak nedužnih dječijih života, a tragedija je postala jedan od neposrednih povoda za pokretanje vojne operacije “Koridor 92”, kojom je uspostavljena kopnena veza sa Srbijom.

Nastavi čitati

Aktuelno