Broj poginulih u razornom zemljotresu u Venecueli porastao je na 235, dok je više od 4.300 povrijeđenih.

On je rekao da je više od 4.300 povrijeđenih zatražilo ljekarsku pomoć, te da je većina zadobila lakše povrede, ali da je mnogima bila potrebna i operacija.

Alvarado je istakao da je situacija i dalje najkritičnija u državi La Gvaira, gdje je zabilježen najveći broj poginulih i povrijeđenih.

Zemljotresi magnitude 7,2 i 7,5 stepeni po Rihterovoj skali pogodili su Venecuelu u razmaku manjem od jednog minuta, u noći između srijede i četvrtka, a vlasti su proglasile vanredno stanje.

Predsjednik Narodne skupštine Horhe Rodrigez izjavio je juče da je poginulo najmanje 188 ljudi.

Na dubini od 700 metara, Izgubljeni grad otkriva eko-sisteme koji opstaju bez kiseonika.

Ovaj jedinstveni lokalitet, smješten zapadno od Srednjoatlantskog grebena, otkrili su istraživači 2000. godine. U pitanju je hidrotermalno polje sa najdužim kontinuiranim delovanjem u okeanima – procjenjuje se da ove stijene iz Zemljinog omotača aktivno reaguju sa morskom vodom najmanje 120.000 godina.

Među neobičnim krečnjačkim formacijama nalaze se strukture svih veličina: od onih koje podsećaju na male pečurke, pa sve do džinovskog tornja nazvanog Posejdon, koji dostiže impresivnih 60 metara visine i nadvisuje većinu stambenih zgrada na kopnu.

Život cvjeta u vječnom mraku, bez trunke kiseonika

Iako djeluje kao apsolutno negostoljubivo okruženje, Izgubljeni grad bukvalno vrvi od života. Iz podvodnih dimnjaka konstantno struje gasovi temperature do 40°C, bogati vodonikom i metanom.

Ovi ugljovodonici nisu nastali uz pomoć Sunčeve svjetlosti niti ugljen-dioksida iz atmosfere, već čistom hemijskom reakcijom na okeanskom dnu. Oni su hrana za specifične eko-sisteme:

• Guste populacije mikroorganizama koje uspješno žive i razmnožavaju se potpuno bez kiseonika.
• Milijarde sitnih puževa i kraba koji prekrivaju zidove kretnjačkih tornjeva.
• Veći stanovnici dubina, poput morskih ježeva, specifičnih kozica i jegulja koje patroliraju ovim sablasnim gradom.
• Pošto ugljovodonici sa ovog mjesta nastaju bez uticaja Sunca, a predstavljaju osnovne gradivne blokove života, naučnici su ubijeđeni da identični procesi upravljaju unutrašnjostima drugih nebeskih tijela u našem komšiluku.

Mikrobiolog Vilijam Brazelton objasnio je za Smithsonian koliko je ovo otkriće važno za astrobiologiju:

“Ovo je savršen primjer vrste eko-sistema koji bi upravo u ovom trenutku mogao da bude aktivan na Enkeladu ili Evropi (ledenim mjesecima Saturna i Jupitera), a postoje ozbiljne indicije da je ovakvo okruženje u prošlosti postojalo i na Marsu.

Po čemu se Izgubljeni grad razlikuje od vulkanskih otvora?

Za razliku od poznatih podvodnih vulkana (tzv. „crnih dimnjaka“) koji zavise od vrele magme i proizvode minerale bogate gvožđem i sumporom, Izgubljeni grad proizvodi i do sto puta više vodonika i metana. Njegove kalcitne strukture su stabilnije i dugovečnije, što pruža organizmima stabilan dom desetinama hiljada godina.

Moćna industrija prijeti da uništi pradjedovinu života

Uprkos neprocjenjivoj naučnoj vrijednosti, sudbina Izgubljenog grada visi o koncu. Poljska je prije nekoliko godina dobila zvanično pravo na dubokomorsko rudarenje u okolnim rejonima Atlantika.

Iako samo hidrotermalno polje ne sadrži metale i minerale zanimljive za eksploataciju, naučnici su preplašeni. Kopanje i miniranje u neposrednoj blizini stvoriće masivne oblake sedimenta i podvodne prašine. Ovi oblaci će neminovno prekriti Izgubljeni grad, zapušiti njegove otvore i ugušiti krhke organizme koji tu žive od osvita čovječanstva.

Zbog toga se svjetska naučna zajednica hitno bori da ovaj podvodni fenomen dobije status UNESCO svjetske baštine i zakonsku zaštitu, prije nego što industrijski mašine zauvijek ugase mjesto gdje je, vrlo vjerovatno, prohodala prva ćelija na Zemlji.

Pravilo koje na jednoj od najpoznatijih plaža u Trstu važi više od jednog vijeka ponovo je izazvalo burne reakcije. Incident koji se dogodio proteklog vikenda otvorio je raspravu o tome da li je riječ o očuvanju tradicije ili zastarjeloj praksi kojoj više nema mjesta u savremenom društvu.

Prema pisanju lista Il Piccolo, mještanka ju je upozorila na pravilo koje je na snazi već decenijama, nakon čega je turistkinja burno reagovala.

– Živite u srednjem vijeku! – navodno je poručila, ocijenivši pravilo neprihvatljivim i seksističkim.

Verbalni sukob ubrzo je prerastao u naguravanje i međusobne optužbe, zbog čega je intervenisalo osoblje plaže kako bi smirilo situaciju i spriječilo dalju eskalaciju.

Muškarci i žene odvojeni zidom

Ono što ovu plažu čini jedinstvenom jeste činjenica da su muški i ženski dio i danas fizički odvojeni zidom.

Plaža El Pedočin smatra se jedinstvenom ne samo u Trstu, već i u Evropi. Visoki zid dijeli muški i ženski dio kupališta još od početka 20. vijeka, a prema navodima lokalnih medija, riječ je o posljednjoj javnoj plaži u Evropi na kojoj i dalje postoji ovakva podjela, prenosi B92.

Dok dio stanovnika Trsta smatra da je riječ o važnom dijelu istorije i identiteta grada, kritičari tvrde da ovakvo pravilo više nije u skladu sa savremenim društvenim vrijednostima.

Tradicija duža od 120 godina

Istorija plaže El Pedočin seže u 1903. godinu, kada je Trst bio dio Austrougarske Monarhije. U početku su muški i ženski dio bili razdvojeni ogradom, koja je kasnije zamijenjena zidom. Jedina značajnija promjena dogodila se 1959. godine, kada je proširen ženski dio plaže.

Uprkos neobičnom pravilu, plaža i dalje privlači veliki broj posjetilaca. Tokom ljetnih mjeseci svakodnevno je posjeti oko 3.000 kupača, a jedan od razloga njene popularnosti jeste i simbolična cijena ulaznice od svega jednog evra.

Više od 120 godina nakon otvaranja, El Pedočin nastavlja da čuva svoju tradiciju, ali i da izaziva podijeljena mišljenja među posjetiocima i lokalnim stanovništvom.